تاریخ بلاروس

[singlepic id=66 w=320 h=240 float=center]

بين قرون 6 و 8 ام، آنچه که هم اکنون به نام بلاروسناميده مي‌شود تحت سکونت اسلاوها قرار داشت، که هنوز هم بر آن کشور سيطره دارند. کم‌کم اسلاوهاي قديمي شرق شروع به برقراري ارتباط با ورنجيان‌ها نمودند و کشوري را تحت عنوان روسيه تشکيل دادند، که عمدتاً نواحي اطراف پولاتسک نوين امروزي در بخش شمالي آن کشور در بر مي‌گيرد . در قرن 13 ام، اين کشور به نحو ناهنجاري تحت تاثير حمله مغولها قرار گرفت، و نهايتاً بخش‌هايي از روسيه توسط دوک نشين بزرگ ليتواني بلعيده (تصرف) شد. سرزمين‌هاي اصلي اين دوک نشين شامل نواحي اطراف شهرهاي کرناوه ، تراکاي ، ويلنيوس ، بودند ، اما خود دوک نشين اغلب در حال نبرد بود و فتوحات مشهوري را عليه مغول‌ها در شرق، ترکها در جنوب و سرداران تيوتونيک در غرب داشتند . تا قرن 15 ام، دوک نشين بزرگ ليتواني تا بخش عمده‌اي از اروپاي باختري، از درياي بالتيک تا درياي سياه گسترش يافت.

در 2 فوريه 1386، دوک بزرگ ليتواني، ولادسلاو دوم جاگييلو|جوگايلا، پادشاه لهستان شد، و دوک نشين بزرگ را با لهستان در يک اتحاديه شخصي تحت کنترل يک حکومت درآورد. اين اتحاديه شخصي نهايتاً به ايجاد همسود لهستان-ليتواني، يک کشور جديد در سال 1569، منجر گرديد. اما، تا سال 1795، اين کشور تقسيم شد و بر مبناي تقسيمات همسود لهستان-ليتواني از طريق الحاق روسيه امپراتوري، پروسيا و اتريش به هم پيوست. مناطق بلاروس تا زمان اشغال آن به وسيله آلمان امپراتوري|آلمان طي جنگ جهاني اول به عنوان بخشي از قلمرو روسيه باقي ماند.

نخستين بار بلاروس استقلال خود را در 25 مارس 1918 با تشکيل جمهوري خلق بلاروس اعلام نمود. اما اين جمهوري ، عمر کوتاهي داشت، و حکومت آن به زودي پس از خروج آلمان سرنگون ش د. در سال1919، بلاروس به بلاروسيه SSR (جمهوري سوسياليست بلاروسيه شوروي (BSSR)) تبديل شد، و پس از اشغال ليتواني شرقي از سوي روسيه، در جمهوري سوسياليست ليتواني-بلاروسيه شوروي ادغام شد. پس از پايان جنگ لهستان-شوروي در سال 1921 ، سرزمين‌هاي بلاروس ميان لهستان و بلاروسيه تازه تاسيس SSR تقسيم گرديد ، که يک عضو بنيادي اتحاد شوروي| جمهوري‌هاي سوسياليست اتحاد شوروي در سال 1922 شد. در سپتامبر 1939 ، اتحاد شوروي در نتيجه معاهده مولوتف-ريبنتروپ، به سرزمين بلاروس تحت کنترل لهستان پيوست شد.

در سال1941، آلمان نازي عمليات بارباروسا را با حمله به اتحاد شوروي انجام داد. بلاروس به زودي پس از آن تسخير شد، و اشغال بلاروس توسط آلمان نازي|باقيمانده در دست نازي ها تا سال 1944 ادامه يافت. بيشتر زيرساخت هاي کشور نابود شد و بخش عمده‌اي از جمعيت آن در حمله آلمان کشته شدند.

پس از پايان جنگ، بلاروسيه ، يکي از 51 امضاء کننده بنياد ملل متحد در سال 1945 بود . بازسازي که پس از جنگ در بلاروس انجام گرفت در مقايسه با جمهوري شوروي آباداني قابل مقايسه‌اي را به دنبال داشت. در طي اين زمان ، بلاروس به مرکزي اصلي سازندگي در ناحيه غرب اتحاد جماهير شوروي USSR تبديل شد . افزايش مشاغل باعث سرازير شدن جمعيت مهاجر فراواني از جمهوري سوسياليست فدراتيو روسيه شوروي به اين کشور گرديد.

طي دوران ژوزف استالين، سياست روسي کردن براي ” حفاظت ” SSR بلاروسيه در برابر نفوذهاي کشورهاي غربي آغاز شد.اين برنامه قرار بود در هويت فرهنگي بلاروس ريشه داشته باشد که با عناصر روسي جايگزين شد. اين سياست شامل اعزام روس‌ها از نقاط گوناگون اتحاد شوروي و قرار دادن آن‌ها در نقاط کليدي داخل حکومت SSR بلاروسيه بود. استفاده رسمي از زبان بلروسي و ديگر جنبه‌هاي فرهنگي نيز به سياست هاي اتحاد شوروي|مسکو محدود مي‌شد. پس از مرگ استالين در سال1953، جانشين او، نيکيتا خروشچف به برنامه روسي سازي ادامه داد، پايتخت SSR بلاروسيه را شهر مينسک قرار داد که ” هرچه همه ما زودتر بهروسي صحبت کنيم، بايد زودتر کمونسيم را برقرار نماييم.

در ژوئن1988، گورهاي دسته جمعي در شهر کوراپاتي کشف گرديد. بنا به ادعا آن‌ها ، اين گورها در حدود 250هزار نفر از قربانيان (دوره) استالين را در خود جاي مي‌داد. برخي اظهار مي‌نمايند که اين کشف گواهي بر اين مسئله است که دولت شوروي تلاش مي‌نموده که مردم بلاروسي را از بين ببرد و همين موجب شده تا برخي از آن‌ها خواهان استقلال شوند.

بلاروس در 27ژولاي 1990 موجوديت خود را اعلام نمود، و در 25اوت 1991، BSSR با به دست آوردن استقلال کامل خود، رسماً به جمهوري بلاروس تبديل شد. در حدود همان زمان بود که استانيسلاو ششکويچ رئيس شوراي عالي بلاروس درمقام رهبري بلندپايه بلاروس گرديد. ششکويچ، در کنار بوريس يلتسين از روسيه و لئونيد کراوچک از اوکراين در 8 دسامبر1991 در بلاوژسکايا پوشچا در همايشي رسماً انحلال اتحاد شوروي و تشکيل همسود کشورهاي مستقل را اعلام نمودند. تا سال 1994، کشور به وسيله الکساندر لوکاشنکو رهبري مي‌شد.

بلاروس يک جمهوري است که توسط رئيس جمهور و مجلس دوگانه آن –مجلس ملي جمهوري بلاروس و مجمع ملي- اداره مي‌شود که شامل يک مجلس پايين دستي، مرکب از 110عضو مجلس نمايندگان جمهوري بلاروس مجلس نمايندگان، و يک مجلس بالادست، با 64عضو شوراي جمهوري بلاروس شوراي جمهوري مي‌باشد. مجلس نمايندگان اختيار دارند تا نخست وزير بلاروس را منصوب نمايند، اصلاحاتي در قانون اساسي بدهند، به نخست وزير راي اعتماد داده و پيشنهاداتي راجع به سياست خارجي و داخلي بلاروس ارائه نمايند. شوراي جمهوري اين قدرت را دارد که مقامات گوناگون دولتي را انتخاب نموده، رئيس جمهور را استيضاح کرده و نيز اختيار دارد تا لوايح مورد تصويب مجلس نمايندگان را قبول يا رد نمايد.

 

 

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *